Saat ona
qalmışdı və mən həbsxana çarpayısının üzərində uzanıb yun adyalın altında
divarı taqqıldadırdım. Qəfil kameranın içindəki lampa yanır və növbətçi müşahidə
dəliyindən içəri baxırdı. O baxanda səssizcə yatırdım.
Başlanğıcda aradabir taqqıldatmağa başladım. O da eyni
formada cavab verirdi. Səslər sanki
uzaqdan gəlirmiş kimi dərin və boğuqdu. Bir dəfə vurdum –a, iki dəfə
vurdum –b, üç dəfə vurdum –c.
Nizamsız halda divarı döyməyə başladı. Deyəsən başa
düşməmişdi. Yenidən divarı taqqıldatmağa başladım, yenə başa düşmədi.
Yüz dəfə təkrarladım, heç cür başa sala bilmirdim.
Narahatçılıqdan çıxmaq üçün alnımın tərini sildim. Bu dəfə o mənim anlamadığım
tərzdə bəzi işarələr taqqıldatdı, mənim verdiyim işarələri isə başa düşmədi. Ümidsizliyə
qapıldım.
