Baş tutmayacaq intiqam - Hekayə

– Məni tərk etsən, yaşaya bilmərəm. Həyatımda heç kəsi sənin qədər sevməmişəm. Bunu mənə eləmə! Getmə, Nəzrin… – Qorqud Nəzrinin ayaqlarından qucaqlayb uşaq kimi hönkürdü.

– Artıq, heç nəyi geri qaytarmaq mümkün deyil. Sənə qarşı hislərim bitib. Sən də aylardır əzab çəkirsən. Kaş sənə yalançı vədlər, tuta bilmədiyim sözlər verməzdim. İki mədəni insan kimi ayrılmağı bacarmalıyıq. Uşaq deyilsən ki…Bir az təmkinli, səbirli ol. Məni unutmağa çalış. Artıq səni sevmirəm. Mən sənin hislərinə layiq deyiləm.

– Bəs mənim həyatım necə olacaq?

– Bağışla məni. Amma sənə kömək edə bilmərəm. Gedəni saxlamaq olmaz…

***

"Qisas" - hekayə (+18)

*

“İndi intiqam zamanıdır.” – Astadan pıçıldadım. Artıq intiqam şeirləri yazmalıyam,  zorakılığın ən ədalətli davranış olduğunu bağırmalıyam dünyaya. Xaos başlamalıdır. Onun anasını ağlatmalıyam. Hər şey kökündən dəyişməlidir. Bütün nəslinə qan qusdurmalıyam o fahişənin. Evlərinin divarlarından qanın soyuq qoxusu yayılmalıdır şəhərin küçələrinə. Bütün avtomobillərin radiolarından mənim intiqam andım səslənməlidir. Söyüşlərim, bəddualarım və dəlicəsinə oxuduğum şeirlər qulaqlarında cingildəməlidir. Onun soyuqqanlılıqla mənim əynimə biçdiyi kəfəni yırtmalıyam. Çıxmalıyam bu gecənin qaranlığından. İnsafdan və şəfqətdən məhrum olan barmaqlarım tətiyi çəkib sərsəri gülləni onun beyninə göndərməlidir. Yatmış divin oyanmaq zamanı gəldi. Bıçağı çox ehtiyatla saplamalıyam ürəyinə – yeni cücərən sevgilər çox can verməsin deyə. Avtomobilimin maqintafonunda yüksək səslə “The Prodigy” dinləyirəm. “Smack my bitch up” deyə bağırır maqintafon. Smack my bitch up! Silahın soyuqluğu əllərimi üşüdür. Maşının güzgüsündə qızarmış gözlərimə baxıram.

Alkaqol. Bonzai. Kokain.

Gidemeyen İnsanın Şiiri - Celil CAVANŞİRden 2 ŞİİR

Çekip nereye gidesin

Gitmeye yer de yok ki

Veda etmeye insan

Sıkmaya el de yok ki

Artık yazmak imkânsız, bu denli  yalnızlığı

Biraz can sıkıntısı

Biraz amansız telaş

Yüreğim boş, elim boş

Hep ağlarım, susarım

Kapının zili çalar, pencereye koşarım…

Жалил Чаваншир - "КEТА ОЛМАГАН ОДАМНИНГ ШEЪРИ" (Özbəkcə)

Қайга чиқиб кетарсан,
Кетмоқликка йўл йўқдир.
Видо айтмоққа одам,
Силкимоққа қўл йўқдир...

Аммо ёза олмайсан бу кўнгилнинг ёлғизлигини...
Бироз жон қийналиши,
Бироз нигорон бўлмоқ,
Юрагим бўш, қўлим бўш...
йиғлайдирман, сўнарман.
Эшик тақиллар бирдан, ичкарига қочарман.
Лекин яшаб бўлмайди, одам каби ҳеч яшаб...
Бахтсиз ғам ўртасида улғаяман, ўламан.

"Belə bir gün idi" - Rudolf Otto Wiemer. Cəlil CAVANŞİRin tərcüməsində

Rudolf Otto Vimer (Rudolf Otto Wiemer) 1905-ci ildə, Fridrixrodada doğulub. Tanınmış alman şairi, nasiri və dramaturqudur. Bir müddət pedaqoji fəaliyyətlə məşğul olub. 1998-ci ildə vəfat edən Vimer Azərbaycan dilinə ilk dəfə tərcümə olunur.

***

  

Xüsusi bir gündə - babam belə danışırdı və xüsusilə gözəl bir gün olduğunu əlavə edirdi – şosse yoluylala bir adam gedirdi. Qonşusunu məhkəməyə vermək üçün şəhərdəki məhkəməyə getmək istəyirdi. Quşlar oxuyur, günəş şəfəq saçır, fəqət o adam – deyəsən adı Mayer idi - fəqət babam bunu tam olaraq bilmirdi -  üzünü turşutmuşdu, çünki əsəbi və kefsiz idi. Yolda gedərkən dəfələrlə hündürdən: “onu məhkəməyə verəcəyəm, məhkəməyə verəcəyəm!” deyirdi. Elə bu məqamda haqqında danışdığı şəxslə, qonşusu ilə qarşılaşdı.

Çarlz Bukovski: “Məni tanımaq istəyirsinizsə...”

Çarlz Bukovski: “Məni tanımaq istəyirsinizsə...”

"Məni tanıyan hər kəsin sizə deyə biləcəyi kimi, mən qəbulolunmaz  adamam.  Pis adamları, qanun pozanları, axmaqları sevirəm. Düzgün yaşayan, tətəmiz təraş olunmuş, qalstuklu adamlardan xoşum gəlmir. Ümidsiz adamları sevərəm, xəyalları qırıq, ağılları seyrək, yollarını sapmış adamları..."

Amerikan Ordusunun çavuşlarından biri, polyak əsilli Henrix Karl Bukovski, I Dünya Müharibəsindən sonra xidməti borcunu yerinə yetirmək üçün Almaniyaya gedir və orada tanış olduğu Katarina adlı qadınla evlənir. 16 Avqust 1920-ci ildə övladları dünyaya gəlir və onun adını da Henrix qoyurlar. Gənc cütlük 1923-cü ildə Amerikaya köçür. Əvvəl Baltimor, daha sonra  Los Ancelesdə  özünə gələcək axtaran Henrix, oğuluna əzab verməyə başlayır. Əvvəlcə Henri ardından imtina edib, adını Çarlz olaraq dəyişdirən Bukovski, sərt, mərhəmətsiz, üsyankar dilinə görə 6 il dayanmadan, həftədə 3 dəfə onu döyən atasına qarşı nifrətlə böyüyür.

Fridrix Nitsşenin "Tənha" şeiri Cəlil CAVANŞİRin tərcüməsində

 Qarıldaşan qarğalar,

Uçuşurlar şəhərə.

Hardasa yağacaq qar

Nə xoşbəxtdir deyirəm,

Evli bəxtəvərlərə…

Yerində donub qaldın,

Gözlərin də arxada.

Boşuna qaçırsan sən,

Bu qışdan uzaqlara.